اسمش چالش سطل آب و یخ ـه ، یکی میاد پشت دوربین ، یه سطل میگیره دستش و با چاشنی ادا و اطوار آقای فلانی و خانوم بیساری و فلان جون رو هم دعوت میکنه و به محض انجام این ضیافت اجی مجی لا ترجی یهو میشه آدم خوبه ، میشه حامی مبتلایان به بیماریهای خاص که به فکر بیماران ای ال اس توی فلان جای دنیاس ، فلان تومن کمک میکنه به انجمن حمایت از بیماران سرطانی ، کمک میکنه به خیریه به بیمارستان ...
هیچ کس هم نمیتونه این حرکت خوب رو نفی کنه !! اصلاً مرسی طراح محترم این چالش ، ممنون فیس بوک و یوتیوب و اینستاگرام عزیز بابت انتشار ، ممنون از همتون که این راه رو ادامه میدید . خوش به حالتون که به چنین کارزار محبوبی دعوت شدید ، کاشکی ما هم معروف بودیم تا قسمتمون میشد در این راه خیر یک قدم مثبت برداریم .
آخه میدونید اگه کسی نباشه که مارو دعوت کنه و ما سطل آب یخ نریزیم روی سرمون که نمیتونیم به فکر بچه های بیمار باشیم ! همه چی بستگی به اون آبِ یخِ داره و بس !
اما پس با کمبود آب چیکار میشه کرد !! کاش ميشد انقدر آب هدر نمیدادیم ، پنجاه و خورده ای مصدوم هم نمیدادیم و هر کس دلش میخواست كمك كنه خودش میرفت به اين همه مراكزي كه تو كشورمون به كمك احتياج دارن رسیدگی میکرد .
مثلاً یکی از ما چالشی رو شروع میکرد که توش سطل آب یخ نبود ، بعدم با افتخار دوستاش رو دعوت میکرد تا راه رو ادامه بدن و این ماجرا در سطح وبلاگستان گسترش پیدا میکرد و هر کدوممون بدون ادا و اطوار ، بدون آب بازی و کیلیپ بدون پرداختهای خداتومنی اندازه ی توانمون کمک میکردیم ، به همین محک که هممون دوستش داریم به موسسه های خیریه ای که اطرافمونه به شیرخوارگاه ها به خانه های سالمندان ، به دختر کوچولوهای سرچهار راه ...
کمک میکردیم و دعوت میکردیم از دوستامون که کمک کنند ، که چقدر میتونست این اتفاق خوب باشه .
مثلاً همین من ! اگه ازتون دعوت کنم که این پست بهونه ای بشه واسه رسیدگی به بچه هایی که کمکهای کوچولوی ما میتونه دست به دست هم بده و مشکلات بزرگشون رو حل کنه شما دعوت منو قبول میکنید ؟